Biblioteka Polskiego Krótkofalowca

Oprócz stworzonych przez człowieka zródeł promieniowania elektromagnetycznego istnieje szeroka gama zródeł naturalnych. Źródła te można podzielić na dwie grupy. Do pierwszej z nich należą zródła ziemskie a do drugiej pozaziemskie czyli kosmiczne. Badaniem sygnałów wytwarzanych przez zródła drugiej grupy zajmuje się od lat 1930-tych radioastronomia. Temat ten był szczegółowo poruszony w 14 tomie Biblioteki polskiego krótkofalowca i dlatego też w obecnym opracowaniu zajmiemy się zródłami pochodzenia ziemskiego. Należą do nich w pierwszym rzędzie wyładowania burzowe czyli pioruny. Jest to sprawa stosunkowo najbardziej znana nie tylko wśród osób zajmujących się radiotechniką. Drugim, już znacznie mniej znanym zródłem są tzw. ciche wyładownia atmosferyczne. Odbywają się one bez widocznych błyskawic i dlatego też przykładowo w literaturze niemieckojęzycznej są nazywane wyładowaniami ciemnymi (niem. Dunkelfeldentladung – DFE). Ich występowanie wiąże się nie tylko ze stanami przedburzowymi ale także z innymi zjawiskami meteorologicznymi związanymi z ruchem większych mas powietrza takimi jak przesuwanie się frontów atmosferycznych – a zawłaszcza frontów zimnych i zokludowanych.